Efendim kardeşim?
-Sigaran var mı bilader?
Var kardeşim buyur... Çay söyleyelim mi?
-Eyvallah iyi olur. Ha Salih bende para kalmadı,sen verirsin.
Hallederiz ya lafı mı olur bi çayın. Anlat hele niye asık yine yüzün?
-Bu sefer nerden anladın?
Canını sıkan birşey olduğunda unutuyorsun ne zaman sigara içtiğini. Peşpeşe içiyorsun. Susup susup kasvet dağıtıyorsun etrafa. Telefonunu açıp saate bakıp kapatıyorsun sürekli.
-Saate bakmak için açıyorum ama açar açmaz unutuyorum bakmayı. Baksam bile o anlık. 1 dakika sonrasına kalmıyor zihnimde. Delirdim mi lan ben yoksa?
Deli olduğunu sorgulayacak kadar aklın var hala kardeşim.
- Ne bileyim bu yaşayan ben değilim sanki. Bu zaman benim zamanım değil gibi. Bu sesler bu yürüyen insanlar bu yüzümü yakan rüzgar ben değilim. Bu gördüklerim de değilim. Şu Şifa otobüsü mesela. Ben değilim oğlum.
Haydaa başladın yine.
-Ben kimim Salih? Sahiden soruyorum. Ben mahalle maçında kaleye geçen silik tip, Bacını sikeyim diye küfrettiğinde biri ölen ablasını hatırlayıp ağlayan çocuk, Lisede suratı sivilcelerle dolu duygusal şair. Tedavi olup yüzü düzeldiğinde garip garip kadınlara aşık olan biri.
Sahi oğlum ne biçimdi yüzün. Ben bile korkardım bakmaya.
-Peki sonra ne oldu Salih?
Sonra büyüdük kardeşim. Cebimize para girdi. Otobüslerle işe gitmeye başladık. Birilerini sevdik kendimizi kandırmamak için ben hala ona aşık değilim diye. Birilerini unuttuk. Sonra yine sevdik. Yine unuttuk.
- Salih
Efendim
- Zaman çok hızlı geçiyor bilader. Dün bu günü bekliyorum. Bu gün yarını. Sonra bi bakıyorum 1 saat geçmiş. Akşam olmuş sonra. Uyuyorum, Sonra yine yarını beklerken buluyorum kendimi. Bu böyle sürüp gidiyor. İnsanlar kaynıyor arada.
Anlamadım.
İnsanlar kaynıyor Salih. Kaynıyorlar arada. Birini seviyorsun, bıraktığın kaynıyor arada. Bi yere gidiyorsun bekleyen kaynıyor. İlla kaynayacak ya seni beklerken sinirden kaynıyor biri. Biri beklerken sinirden seni. Misal ben şimdi şu otobüse binip gideceğim. Otobüse binen diğer 100 kişi ne bok yemeye bindiler otobüse? Hiçbir anlamı yok bu seyahatin bu gidişin. 100 farklı hayat yüz farklı hikaye.Onlar da kaynıyorlar arada.Yahu kimse de durup demiyor en çok da o en önde yolu izleyen bu suskunlun niye bu gidiş nere!
...
- Salih?
Bbb... Buyur abi.
- Siktiret kardeşim. Bağlayamadım bir yere.
Dünden kalanlara Dünaydın olsun;kalemin de ilham dolsun :)
YanıtlaSil