Gitti işte

Eee sonra ne dedi?

-Hiç.

Hiç mi nasıl yani?

-Hiç abi işte hiç. Hani olur ya radyonun hiç bir kanalı çekmediği yerde bir sessiz yayın bulursun beklersin belki yayın gelir diye, öyle bekledim ben de konuşsun diye

Yüzüne baktı mı hiç?

-Baktı. Bişeyler söylemek ister gibiydi. Ama sustu. Saate bakıyordu arada.Her an ben kalkayım artık diyecek gibiydi ama oturuyordu.

Sen ne dedin peki?

- Abi adın neydi senin?

Refik dedik ya be 3 oldu.

-Sigara da 3 oldu abi kusura bakma dalgınım. Hem oldum olası isimleri ezberleyemem Refik abi. Abi senin bi diyeceğin yoksa kalkayım ha ben?

Otur be oğlum ne güzel dertleşiyoruz şurda. Hem bu halde çıkma yola bi kendine gel çay söyleyeyim dur açılırsın. Açık mı yine?

-Açık abi.

Oğlum! İki çay biri açık.

Eee saat diyordun?

- Abi saat işte baktı durdu. Yalnız Allahı var saate bile çok güzel bakıyordu. Ters dönmüştü saati bileğini çevirip bakıyordu. O böyle saate baktıkça ben zaman geçsin istiyordum içimden. Bi daha baksın diye.

Dur be oğlum yine başladın.

- Ne yapayım abi saate bakıyordu vicdansız durmadan. Hem ben de bi ara dayanamadım, bi yere mi yetişmen gerek diye sordum.

Ne dedi?

-Halasının kızımı komşusunun kızı mı biri gelecekmiş görür diye tedirginim dedi. Kalkalım istersen dedim, tamam dedi o da. Yalnız kayalıklardan kalkarken elimi uzatmadım abi. 2 adım gerisinde bekledim kalksın diye. Çantasını aldı eline kahve rengi deri. Montunun da tüyleri vardı. Öylece yürüdük Moda'dan Çarşı'ya doğru.Bir iki dakika hangi otobüsle nereye giderim muhabbeti geçti aramızda.Sonra birden "sen çok iyi bir insansın" dedi.İyi de abi ne gereği vardı şimdi?

Oğlum belki sevmiştir de söyleyememiştir kız.

-Nasıl söyleyemez abi, Ben mesela cacığa bayılırım. Cacığa sen çok iyi bi cacıksın mı derim yoksa "bi tabak daha alayım" mı

Onu doğru dedin işte!

-Neyse abi bu bindi otobüse. Ben de camın kenarından nerede oturduğuna bakıp sırtımı dönüp yürüdüm.Otobüs geçerken kafamı çevirmeden göz ucuyla bakıyo muydu diye baktım.

Baktı de bana

-Yok abi telefonla konuşuyordu. Gitti işte öyle.

Üzülme be oğlum.

-Üzüleyim be abi. Bırak da şöyle kalkayım gideyim şuraya doğru. Haftaya yine gelirim söz. Ama bu gece tek başıma yürüyesim var, yürüyüp düşünesim, bi şarkı söyleyesim. Hadi sağlıcakla.