Karnımız aç olsa bile aç gözükmemeyi öğretmişti annem. Misafirlikte istediğim fazla çikolatalardan sonra tokatlarla. Babamın bakkalından bile çikolata almaya çekinir çalardım bazen gizli gizli.Herkes beni kıskanırdı, ben çikolata yiyemezdim. Bir de "elinle gösterme" huyu vardı ki sormayın gitsin. Utangaçtı benim anam. Güldüğünde elini yüzüne kapatacak kadar utangaç.
Ama kanaatkar olmayı öğretti. Güzel öğretti. Yalnız, sağlam öğretti. Bu yüzden yenileri sevemedim hiç. Yeni bir filmi yeni bir elbiseyi yahut ayakkabıyı. Giyilmez hale gelene kadar eskisini paralardım ayağımda. Sanki ben öyle istemesem de bakın benim ayakkabım var demekti giymek onları.
Dedim ya öğretmen olduktan sonra bile 5 yıllık montun fermuarını yaptıran adamım. Sen ne unutmasından bahsediyorsun? Senin hiç ihtiyacın olmadı ki bir şeye, bana olsun. Eminim baban elinde poşetlerle geldi eve, eminim annen kendinde ne olmasını istediyse sana giydirdi. Ki giydirmek ayıp bi kelime yerine göre.
Büyüdüm kocaman adam oldum bu gün. Hayatta en çok istediğim şey annemi ve babamı emekli etmek. Büyüdüm, miniciktim oysa ki. En çok sevdiğim şey alnımın teriyle kazandığım parayla onları kocaman mağazalara götürmek. Büyüdüm kocaman adam oldum. 12 senedir tek yaptığım onları özlemek.
5 yıllık montun fermuarını yaptıran adamım. Sen ne bencilliğinden bahsediyorsun? Ben bilirim kendine fazla aldı demesinler diye büyük tarafı hep karşıya verişlerimi. Hep azla ama mutlu yetinişlerimi.
Oturduk valizin önüne 3 5 parça oyuncak. Çok kötü değiller ama pek güzel de sayılmazlar. Minibüsü ben aldım arabayı kardeşime verdim.O severdi hız yapmayı. Bir de vahşi hayvan mumları vardı, o da ikimizin olsundu. Beyaz bir ambulans kapıları bile açılıyor.içinde direksiyonu bile var döndürmese de tekerleri. Belki 20 defa tekrar etmem gerekti bunu anlamak için, oyuncak arabaların direksiyonları dönmüyor, bu akülü arabaya binenlerin derdi.
Dedem Almanya'dan bir oyuncak araba getirmişti. Hayatımda gördüğüm en gerçek şeydi.
Doğum günüm kutlu olsun, iyi ki doğdunuz.
Hayırlı cumalar.
Bir erkek çocuğa dikkatle bakılacak olursa;o çocuğun tavrından onu yetiştiren kadını tanıyabilirsin;Anneciğinin ellerinden öperim...Hislerini kelimelere dökebilme kabiliyetinin de daim olmasını dilerim.
YanıtlaSilİnsanın yüreğindeki hissin aynısını karşısında da bulabilmesi ne büyük lütuf..okuyan gözlerinize hislenen yüreğinize sağlık.
YanıtlaSilBu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilYazmayın böyle şeyler, ağlatmayın...
YanıtlaSil